Lees voor

Namens de kerk: Wat is kwaad en wat is goed?

19-02-2012 00:00
0 reacties

Moeilijk hoor om in deze tijd iets over kerk en geloof te zeggen, zeker als je wilt beweren dat deze twee nodig zijn voor je bestaan. Geloof? Wat houdt dat in? Dat heb je toch niet nodig? Je neemt er vast wel wat van mee - laat ik daarom mijn kind naar het christelijk onderwijs doen. Niet dat de kinderen daar anders zijn dan op de openbare school, ze leren ook kwaad van goed te onderscheiden. Maar wat is kwaad en wat is goed?

In de tijd dat Jezus als rondtrekkend leraar van zijn relatie met God getuigt, komt er een man bij hem die voor hem op de knieën valt en ( bijna hijgend ) van spanning en emotie zich tot hem richt: ,,Goede meester, wat moet ik doen om heel mens te worden, om deel te hebben aan eeuwig leven? ,,Jezus gaat niet meteen op die vraag in - hij wijst de man terecht - waarom noem je mij goed? Niemand is goed, behalve God. En je weet wat Hij van je wil: niet moorden, geen overspel, niet stelen, niet liegen, niemand bedriegen, je ouders de eer geven die hen toekomt.''
,,Maar dat doe ik allemaal al vanaf mijn jeugd!'' ,,Eén ding ontbreekt je; ga naar huis en verkoop wat je bezit''. De man gaat ontmoedigd weg, want hij bezit veel.

God als het grote Licht waartegen je als het ware je leven omhooghoudt zodat je de vlekken kunt onderscheiden, als je die moed hebt tenminste. God als zuivere diamant die aan de diamant die wij zijn wil helpen slijpen. C.S Lewis, de hoogleraar theologie en schrijver van o.a. de Narnia cyclus, beschrijft een verwend, op zichzelf geconcentreerd, pesterig kind van 12 jaar dat op zijn gedwongen tocht door Narnia hoog in de bergen belandt op een eenzaam eiland. Hij ziet hoe een oude draak liggend voor zijn hol, de laatste adem uitblaast en gaat als hij het veilig acht het hol van de draak in. Daar bevinden zich oogverblindend veel schatten van edelmetaal; de levensverzameling van de draak. De jongen kiest alvast een prachtige armband uit, doet hem om en valt in slaap moe als hij is van het geklauter in de bergen.

Als hij wakker wordt blijkt hij tot zijn grote schrik veranderd te zijn in een draak- , de armband heeft hij nog om en doet hem erg veel pijn.

Als draak helpt hij de mensen met wie hij op reis is, men gaat hem waarderen. Maar niemand kan hem van zijn draaktoestand afhelpen. Als hij op een nacht weer droevig alleen ligt, ver van de anderen om hen niet in gevaar te brengen door zijn vurige adem, komt Aslan, de grote Leeuw naar hem toe. ,,Die rare fantasie figuur waar zijn nichtjes en neefjes het almaar over hebben, die bedachte wereld van irrationele mensen, die bedenksels waarvan zijn vooruitstrevende rationele ouders (die hij bij de voornaam noemt) grote afstand nemen.

,,Wil je van je drakenhuid af'', -ja graag'', maar hoe hij ook trekt met zijn drakentanden aan de schubben op zijn lijf, het lukt niet. De Leeuw gaat helpen, hij zet zijn scherpe klauwen in de drakenhuid, en samen trekken ze de huid eraf. Het doet pijn, maar geeft ook blijdschap. Dit proces herhaalt zich enige keren; een grote stapel oude huiden ligt op een hoop als de jongen tenslotte naakt voor Aslan staat; een stukje van de diamant geslepen. En Aslan kleedt hem, geen klauwen nu, maar poten als fluweel, kleedt hij de jongen aan met nieuwe kleren. En stuurt hem terug naar de mensen. Naar het goud, naar de schatten van de draak taalt hij niet; de armband gooit hij weg, hij stapt een veranderd leven in, een prettiger mens voor zijn omgeving. Alleen Alberta en Hugh, zijn ouders vragen zich af waarom hun zoon zo veel minder 'scherp' dus minder boeiend is.

Eeuwig leven hebben, kwaliteitsleven hebben, hier en nu en misschien later, hangt samen met het onderkennen van waar je vast zit; aan het focussen op wat geen intrinsieke waarde heeft ook al blinkt het als goud. De waarde van het geloof is dat we samen met Hem kunnen werken aan waar we uit ons zelf niet van loskomen.
Dat kan een ontdekking zijn!

Marijke van Silfhout- Alkema, O.L.Vrouw ten Hemelopneming Renkum